Kapłan według Serca Jezusowego. 18 czerwca w Brenniku odbył się pogrzeb ks. kan. Tadeusza Tymkowa, wieloletniego proboszcza parafii Objawienia Pańskiego. Ks. Tadeusz spoczął wśród swoich, przy kościele, w którym pracował ponad 30 lat.
Ks. Tadeusz Tymków syn Jadwigi i Jana. Urodził się w Michałowicach k/Brzegu na Opolszczyźnie 2 maja 1949 roku. W rodzinie wychowywał się ze starszym o 5 lat bratem Marianem.
Ukończył Szkołę Podstawową w Michałowicach, a następnie szkołę średnią w Oleśnicy. Po maturze został wcielony do jednostki wojskowej w Brzegu oraz podjął pracę w Zakładach Samochodowych w Jelczu. Pod wpływem ks. Inf. Wacława Szetelnickiego, który był Jego krewnym i proboszczem św. Bonifacego we Wrocławiu podjął decyzję o wstąpieniu do WSD we Wrocławiu w 1977 r. Święcenia kapłańskie przyjął 21 maja 1983 r. w Katedrze Wrocławskiej z rąk ks. Kard. Henryka Gulbinowicza.
Pierwszą placówką wikariuszowską była parafia św. Józefa Oblubieńca w Jaworzynie Śląskiej, gdzie posługiwał do 1985 r., a następnie w latach 1985-1993 był wikariuszem w parafii św. App. Piotra i Pawła w Strzegomiu.
W 1993 r. bp Tadeusz Rybak ustanowił ks. Tadeusza najpierw administratorem, a następnie proboszczem parafii pw. Objawienia Pańskiego w Brenniku. To była jedyna parafia, w której pracował jako proboszcz do przejścia na emeryturę po ukończeniu 75 roku życia (5 maja 2024 r.) i spędził w tej wspólnocie 31 lat kapłańskiego życia.
Gorliwy katecheta w Szkole Podstawowej w Gierałtowcu oraz Gimnazjum w Lubiatowie, który zajął również dziełem odbudowy kościołów na terenie parafii. Przeprowadzał wraz z miejscową wspólnotą wiele remontów, dbał o życie duszpasterskie zakładając Stowarzyszenia (Towarzystwo Przyjaciół WSD w Legnicy, Akcję Katolicką, koła Różańcowe).
Szczególnym zadaniem zleconym przez bpa Tadeusza Rybaka było opracowanie modlitewnika do prowadzenia nabożeństw fatimskich, które dopiero zaczynały pojawiać się w młodej diecezji legnickiej. Inicjował te nabożeństwa w wielu parafiach przywożąc figury Matki Bożej Fatimskiej do tych wspólnot. W ostatnich latach podupadł na zdrowiu, od 10 lat zmagał się z chorobą Parkinsona, która coraz bardziej ograniczała jego aktywność duszpasterską. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Domu Księży Emerytów w Legnicy, gdzie spędził dwa ostatnie lata swojego życia, otoczony opieką i wspierany przez parafian.
25 kwietnia trafił do Szpitala Wojewódzkiego w Legnicy, gdzie po krótkim leczeniu został przewieziony do Ośrodka „Samarytanin” w Legnicy. W piątek późnym wieczorem 12 czerwca trafił ponownie do szpitala, gdzie zmarł o godz. 8.40 rano 15 czerwca 2026 r.
Hasło z jego obrazka prymicyjnego: „Jezu cichy i pokornego Serca, uczyń serce moje według Serca Twego”.
Uroczystości pożegnania rozpoczęły się w środę 17 czerwca Mszą św. wieczorną pod przewodnictwem bp. Piotra Wawrzynka. Natomiast uroczystości pogrzebowe odbyły się w czwartek 18 czerwca pod przewodnictwem biskupa legnickiego Andrzeja Siemieniewskiego, z udziałem wielu księży, sióstr zakonnych, władz lokalnych oraz parafian, krewnych i znajomych.
Więcej wkrótce....
Fotogaleria z pożegnania w środę 17 czerwca
Fotogaleria z dnia pogrzebu
Fotogaleria z archiwum parafii
foto ks. Waldemar Wesołowski, M. Muczyń, S. Gruca
